splywam.pl | Kajakiem przez Polskę - spływ Wisłą 2010

Spałem jak dziecko zmęczone całodniową zabawą. Słońce już od jakiegoś czasu przedzierało się przez poranną mgłę, a ja spałem. Tak dobrze mi było w śpiworze, że dopiero poranne hałasy gdzieś w okolicy wałów obudziły mnie ...

czytaj więcej

22.07.2010 | 16:42 | komentarze (3)

Gdyby wczoraj rano ktoś obudził mnie i powiedział, że podczas jednego treningu na jeziorze przećwiczę więcej niż mógłbym się spodziewać, pewnie puknąłbym się w głowę i powiedział, że człowiek ów zwariował. Cóż takiego można przećwiczyć na jeziorze oprócz pływania w kółko i planowanej (lub nie) wywrotki? Na to pytanie szybko znalazłem odpowiedź za sprawą jakże nieocenionej Matki Natury.

Piękne niedzielne popołudnie musiało zostać wykorzystane do celów treningu. Słońce nagrzewało i tak już ciepłe powietrze, podczas gdy bus z kajakiem w środku mknął w stronę miejsca przeznaczenia. Szyby w samochodzie opuszczone były maksymalnie, bo gorąco wdzierało się do kabiny pasażerskiej i męczyło mnie oraz mojego dobrego kolegę Michała, który zaoferował się pomóc w transporcie sprzętu. Droga upłynęła nadzwyczaj szybko i nim się obejrzeliśmy cały sprzęt stał już nad brzegiem jednego z kilku jeziorek.

Miejsce było bardzo urokliwe, odizolowane od codziennego zgiełku miasta i przeznaczone tylko i wyłącznie na wypoczynek. Byli tutaj wędkarze, rodziny z dziećmi i osoby pragnące odpocząć po całotygodniowej pracy. Byłem wreszcie i ja razem z całym moim sprzętem oraz bojowym nastawieniem. Chciałem wreszcie sprawdzić możliwości kajaka z pełnym załadunkiem.

Wejście do środka nie sprawiło mi problemów, bo pamiętam dobrze jak należy to zrobić przy pomocy wiosła. Gdzieś obok wędkarz zamachnął się mocno by rzucić spławik jak najdalej potrafi, a zanim ten wylądował na tafli jeziora ja już machałem wiosłami z ogromnym uśmiechem na twarzy i wielką ulgą. Otóż kajak z ładunkiem prowadzi się rewelacyjnie. Wcześniejsze obawy wynikające z treningów na basenie szybko ustąpiły i poczułem się pewniej kierując moją jednostką pływającą. Manewrowanie również nie sprawiło mi kłopotów, czego dowodem jest pomoc starszemu panu, któremu spławik utknął w trzcinach jeziorka.

Szybko zrobiłem jedno okrążenie, ale przypomniałem sobie, że tuż obok jest kolejny akwen. Czemu by więc nie spróbować przenoszenia kajaka? Przecież jeszcze nigdy tego nie robiłem, nie licząc kilkukrotnego przestawiania go przed domem. Jak pomyślałem tak zrobiłem i wszystko znalazło się na drugim jeziorze - oddalonym o jakieś 100 metrów - w przeciągu dziesięciu minut. Panował tutaj większy spokój, było też mniej wędkarzy więc mogłem pływać spokojny o to, że nikomu nie będę przeszkadzał.

Kolejne machnięcia wiosłem utwierdziły mnie w przekonaniu, że jestem dosyć dobrze przygotowany do wyprawy. Bez nadmiernego wysiłku parłem do przodu tnąc gładką taflę jeziora ostrym dziobem kajaka. Wkrótce słońce schowało się w obłokach, a z oddali nadciągnęły granatowe burzowe chmury. "Mam jeszcze trochę czasu" - pomyślałem kończąc drugie już okrążenie jeziora. Szybko jednak czas ten się skończył i z nieba zaczął padać deszcz. Przybiłem do brzegu, gdzie założyłem sztormiak przygotowany specjalnie na ten cel. Wreszcie była okazja sprawdzić się w prawdziwie nieprzewidywalnych warunkach. Mimo potwornej ulewy sztormiak dzielnie znosił napór wody, podobnie jak fartuch, który nie przepuścił ani kropli do wnętrza kajaka.

Gdy pierwsza część atrakcji była już za mną na jeziorku pojawił się skuter wodny. Najpierw delikatnie próbując przyspieszać pływał dookoła, by w efekcie osiągnąć maksymalną moc i przemknąć w pobliżu. Nim fala powstała po tym "przejeździe" zetknęła się z dziobem zdążyłem jeszcze ustawić się do niej prostopadle. Kajak bez najmniejszych problemów przepłynął przez te wodne wyboje i bez zająknięcia wpłynął na spokojną wodę. Niestety spokojna była tylko woda, bo w oddali usłyszałem grzmoty nadchodzącej burzy.

Jasny snop światła przeszył niebo poczynając od prawej strony i mknął dalej w lewo, by zniknąć gdzieś w ciemnych chmurach. Wkrótce usłyszałem grzmot, co oznaczało, że burza jest już niedaleko. Przybiłem więc do brzegu by przeczekać nawałnicę. Intensywne opady pojawiły się dosyć szybko, a pioruny trzaskały dookoła. Siedziałem w kajaku i patrzyłem jak woda leje się po sztormiaku i zatrzymuje się na fartuchu. Mimo tego byłem całkowicie suchy, więc sprzęt spełnił swoje zadanie w stu procentach. Po burzy zza chmur wyszło piękne słońce, akurat wtedy kiedy wracałem na pierwsze jeziorko. Przenoska odbyła się bez problemów, bo mokra po ulewie trawa dawała całkiem niezły poślizg. Wkrótce też wróciłem w umówione wcześniej miejsce załadunku i razem z Michałem wróciliśmy do domu.

Co przećwiczyłem podczas jednego wypadu nad wodę? Wsiadanie i wysiadanie z kajaka, manewrowanie, pływanie szybkie i spokojne, przenoszenie sprzętu i wreszcie pływanie po fali, w deszczu, słońcu i burzy. Można powiedzieć, że miałem większość "atrakcji" jakie spotkać mnie mogą podczas mojej wyprawy. Z wyników treningu jestem bardzo zadowolony. Czuje się pewniej i wiem, że to co wydarzyło się podczas przygotowań zaprocentuje w doświadczeniu na wodzie, jak i samej wyprawie do Gdańska.

Zdjęcia z treningu zobaczyć można tutaj.

31.05.2010 | 18:04 | Dodał: Michał

Poprzedni wpis: Prognoza | Następny wpis: Zmiana planów

Komentarze: