splywam.pl | Kajakiem przez Polskę - spływ Wisłą 2010

Spałem jak dziecko zmęczone całodniową zabawą. Słońce już od jakiegoś czasu przedzierało się przez poranną mgłę, a ja spałem. Tak dobrze mi było w śpiworze, że dopiero poranne hałasy gdzieś w okolicy wałów obudziły mnie ...

czytaj więcej

22.07.2010 | 16:42 | komentarze (3)

Pierwszą czynnością, którą zrobiłem planując wyprawę po Wiśle, było dokładne przestudiowanie mapy. Korzystając z dobrodziejstw elektronicznych publikacji otworzyłem przeglądarkę, w której po chwili pojawiły się kontury Polski. Bez trudu znalazłem źródło Wisły, ale brakowało jednej ważnej informacji - skąd mogę wystartować? Tutaj z pomocą przyszedł internet, który ma chyba nieograniczone zasoby wiedzy. Po dłuższej chwili znalazłem kilometraż Wisły, a po następnych pięciu minutach byłem w posiadaniu "namiarów" na punkt startowy.

Jezioro Goczałkowickie charakteryzuje się tym, że nie można na nim uprawiać sportów wodnych. Odpada zatem przepłynięcie go, choćby ze względu na tamę wieńczącą całość potężnego rozlewiska. Kajak zwodować można więc dopiero około 2 kilometrów dalej przy drodze krajowej numer 1 (zobacz na mapie). Od tego miejsca liczone są już kilometry Wisły - nie do ujścia, lecz do kilometra zerowego przy ujściu Przemszy (zobacz na mapie). W praktyce oznacza to, że wartości na tabliczkach będą malały. Stąd też zamierzam wystartować.

Tutaj muszę zaktualizować moje dotychczasowe informacje. Całą wyprawę planowałem od kilometra zerowego nie wiedząc dokładnie, czy wcześniej da się posadzić bezpiecznie kajak na wodzie. Teraz wiem, że do 940 kilometrów trzeba doliczyć jeszcze 40. Całość daje zatem 980 kilometrów do przepłynięcia.

Studiując dokładnie mapę sprawdzałem jakie przeszkody spotkają mnie po drodze. Pokonując wiele zakrętów Wisły trafię z pewnością na pierwszą z nich - śluzę w miejscowości Dwory (zobacz na mapie). Jeśli obsługa śluzy nie pokręci nosem na mały kajaczek, który chciałby przedostać się na drugą jej stronę, to będę miał mniej kłopotów na głowie. Jeśli nie - będzie to pierwszy sprawdzian z szybkiego przemieszczania się drogą lądową. Drugą opcją tej przeprawy jest wpłynięcie w lewą odnogę i przeniesienie całego dobytku poniżej jazu (zobacz na mapie).

Takich "atrakcji" na Wiśle będę miał jeszcze sześć. Druga w kolejności znajduje się dosłownie kilkanaście kilometrów dalej, więc chcąc czy nie chcąc muszę być przygotowany na kolejną przenoskę (zobacz na mapie). Jakby tego było mało następną przeprawę mam już 16 kilometrów "poniżej" (zobacz na mapie). Początek więc zapowiada się dosyć... żmudny.

Niewiele lepiej jest dalej, bo w okolicach samego Krakowa mam kolejne trzy przeszkody - śluzę Kościuszko (zobacz na mapie), Dąbie (zobacz na mapie) i Przewóz (zobacz na mapie). Odtąd można już cieszyć się z samego płynięcia koncentrując się na wiosłowaniu. Dopiero we Włocławku wyrasta potężna zapora, która stanowi jednocześnie ostatnią znaną mi "atrakcję" do pokonania (zobacz na mapie).

Więcej niespodzianek po drodze już nie powinno być. Mówię "nie powinno", bo zdarzyć się może jeszcze wiele. Czytając przeróżne strony w internecie natrafiałem na poradniki, w których zaznaczone są niewidoczne przeszkody, progi czy nawet... katarakty. Biorąc to pod uwagę mogę pokusić się o stwierdzenie, że wymieniłem tylko podstawowe utrudnienia jakie spotkam na szlaku.

Ostatecznie nurt zaprowadzi mnie spokojnie prosto do ujścia Wisły (zobacz na mapie), gdzie powinienem pojawić się najpóźniej 27 czerwca. Tutaj też z chęcią usiądę na piasku i odpocznę po wyczerpującej podróży delektując się jednocześnie piwem, którego temperatura zależała będzie tylko i wyłącznie od zastanej przeze mnie pogody.

01.02.2010 | 17:14 | Dodał: Michał

Poprzedni wpis: Trochę geografii | Następny wpis: Są sponsorzy!

Komentarze:

Marcin | Rudawki | 31.03.2010 | 15:34
Proponuję zwodować kajak ok. 200m bardziej w górę rzeki, między mostem drogowym i kolejowym. Aby dojechać, trzeba skręcić w prawo za stacją LUKOIL i jeszcze raz w prawo. Jest gdzie zaparkować prawie nad rzeką, a i dojście do Wisły też w miarę bezproblemowe, tyle że trochę kamieni przy brzegu. Można by było się pokusić o powiosłowanie stamtąd prawie do zapory, ale pod mostem kolejowym jest mały próg i przy niskiej wodzie w górę się nie popłynie. Co do dalszych przeszkód, to przenoska nastąpi już w Bieruniu Nowym, tuż za mostem drogowym. Budowniczowie uraczyli nas tam sporym progiem. Tyle ustaliłem narazie na "sucho", ale jak tylko się trochę ociepli spróbuję przepłynąć ten odcinek. Jeśli natknę się na coś jeszcze - dam znać.